AMA SEN YOKTUN

Duvarların arkasında durdu yine zamanKaldırdım başımı bir parça göğeAma sen yoktunYıktım beni sınırlayan engelleriUçsuz bucaksız sahillerde yürüdümAma sen yoktunKarşı kıyıda el sallayan deniz feneriydimAradım seni...

Devamı

Yaşamı

Charles Baudelaire (9 Nisan, 1821 – 31 Ağustos, 1867) 19. yüzyılın en önemli Fransız şairlerinden. 1821’de Paris'de doğdu. Mutsuz bir çocukluk geçirdi. Babası 1827'de öldü....

Devamı

ALIP GÖTÜREN KOKU

Gözlerim kapalı, bir sonbahar akşamında; Sıcak göğsünün kokusunu içime çeker, Dalarım; gözlerimden mesut kıyılar geçer, Hep aynı günün ateşi vurur sularına. Sonra birden görünür baygın,...

Devamı

İÇE KAPANIŞ

Derdim: yeter, sakin ol, dinlen biraz artık; Akşam olsa diyordun, işte oldu akşam, Siyah örtülere sardı şehri karanlık; Kimine huzur iner gökten kimine gam. Bırak,...

Devamı

En son ne zaman ?

Sırtındaki küfesi pazartesi bezginliğiyle dolu Bir hamal çıkıyor güneşli cumartesi yokuşuna Yabancı bakışların sahibi bilinmeyen bir sima Arnavut kaldırımları yerinden oynatıyor Ahşap evlerin kırılganlığını...

Devamı

Siyah Papatyalar

Sonun başlangıcı ümitler neredesiniz? Birer birer tükenen gündüzlerin ardından Akşamlar erken yağıyor gökyüzüne Denizin sokak çocukları şımarık martılar Bir seferini bitirmeden bir başka sefere...

Devamı

Farkındalık

Hatsız yüzünde duygu aramak boşuna İçini kabartan o hoş bakışların sırrı Ağladıkça akmayan rumellerde saklıdır Vakit vurmuş duvardaki akrebe Şehrin üstünde yine gösterişli siyah...

Devamı

20 ' lik

20 ' li yaş Aşağısı uçurum Yukarısı sema Kaybeden içinse Yalnızca Tatlı bir rüya 20'li yaş Zaman sahnesinin Coşkulu Bir perdesi İnsancık kuklalarının...

Devamı

Yalnız İnsan

Yalnız insan merdivendir Hiçbir yere ulaşmayan Sürülür yabancı diye Dayandığı kapılardan Yalnız insan deli rüzgar Ne zevk alır ne haz verir Dokunduğu küldür uçar Sunduğu...

Devamı

SANA GELDİM

Sana geldim denize giden ırmak gibiYatağımı değiştirdim dağlarıma kıydımHerşeyi boşladım senin uğrunaDostlarımdan ayrıldım çocukluğumu unuttumÖmrümün her damlası tuzunu sonsuzluğundan aldıGüneşin dağıttı foltlorumuKanımın düşlerimin çılgınlığımın...

Devamı

AVIGNON

6 Kasım 1946İnsan boş yere galip sayar kendiniBurası Elsa’nın kentiVe o kırık köprünün altındanRhône Nehri ile yüreğim geçerRömorkörlerin iniltisi bir deGeçer Rhône Nehri ve...

Devamı

MUTLU AŞK YOK Kİ DÜNYADA

Aslında hiçbir şey kâr değil insanaNe gücü ne zayıf yanları ne de yüreğiGölgesi bir haç gölgesidir kollarını açsaVe kırar göğsüne bastırırken sevdiği şeyiTuhaf bir ayrılıktır...

Devamı

elsa'nın gözleri

öyle derin ki gözlerin içmeye eğildim debütün güneşleri pırıl pırıl orada gördümorada bütün ümitsizleri bekleyen ölümöyle derin ki herşeyi unuttum içlerindeuçsuz bir denizdir bulanır kuş...

Devamı